De liefde naar jezelf

Iemand vroeg: “Waarom voelt het overgrote deel hun Burn-out niet aankomen?

Voor een compleet antwoord zijn er twee stappen: eerst moeten we van het idee af dat het alleen de externe factoren zijn die iemand zijn energie laat kwijtraken. De meeste behandelaars en onderzoekers denken dat het werkdruk, werkplek, verantwoordelijkheden, tijdsdruk etc. zijn die voor Burn-out zorgen. Je kent ze wel, de lijstjes op internet van wat de client allemaal anders moet doen (meer slapen, meer yoga, meer mindfull etc. ) maar dat is niet duurzaam helpend, want er zijn opfris- en terugkomdagen nodig.

Stap twee is dat we het lef hebben om naar jezelf te kijken. Dan gaat het over de liefde naar jezelf. Want de basis van het energie verlies zijn onze innerlijke patronen. Daarbij zijn er twee typen: passende en aangepaste patronen, waarbij de patronen die zijn aangepast veel meer energie kosten, maar niet gezien of gevoeld worden. Het is namelijk dezelfde energie waarmee je aanpassing hebt vormgegeven! Dat is zo vertrouwd dat je het niet opmerkt. De vis is de laatste die het water opmerkt!

Aanpassingen, komen tot stand in je (vroege) jeugd waarbij de opvoeders je ook waardeerden om wie je NIET bent. Ze waardeerden bijvoorbeeld je braafheid, stil zijn, beleefdheid, netjes zijn, hard werkend, noem maar op. Vervolgens ben jij je aan gaan passen want ondanks dat je het niet bent, kun je niet aan die patronen ontkomen. Die patronen moeten ontstaan om te laten zien dat je voldoet aan de wens, (en dus de liefde!) van je opvoeders. Dat kostte veel energie en dat doe je al je hele leven lang. Maar, en dat is waarom je het niet voelt aankomen, niet je patroon verandert ( dat zou je merken immers dat is echt héél spannend want dan voldoe je niet meer aan de wens, en dus de liefde, van je opvoeders!) maar je eigen energie wordt minder. Niet alleen door het ouder worden maar ook om de aanpassing in stand te houden is steeds meer energie nodig. En, er is geen bewustzijn over het energie verlies, en ook niet over je innerlijk patroon dat deze energie opslokt.

Een cliënt het verwijt maken ( is echt gebeurd) waarom hij de Burn-out niet tijdig heeft aangegeven is een onterecht verwijt. Want innerlijke patronen zijn onbewust. Helpend om de energie ‘in de hand te houden’ is dat je de cliënt bewustzijn bijbrengt over zijn specifieke innerlijke patronen. En dat is zeer duurzaam. Want extra slaap, yoga, mindfull etc zijn prima, maar niet duurzaam omdat je het onderliggende patroon niet aanpakt.

Daarmee ontstaan er nieuwe mogelijkheden voor het preventief vermijden van Burn-out. Want als je het innerlijke patroon kent van je client, kun je hand in hand bewustwording ontwikkelen. Dat klinkt eenvoudig maar innerlijke patronen loslaten is best een uitdaging. Zoals Mozart ooit zei: “Piano spelen is niet moeilijk. Je hoeft alleen maar de juiste toets op het juiste moment aan te slaan”. Geschreven woord lijkt simpel maar oh wat is het moeilijk om de liefde naar jezelf écht te ontwikkelen. Burn-out slaat dan geen gat meer in je energie. En dat is wel wat ik iedereen wens en aanraad: het lef om dit aan te gaan om daarmee een duurzame relatie met jezelf te bouwen door bewustzijn te krijgen over je innerlijke patronen.

Eduard Baas

piano-klein kind